ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΓΕΩΜΑΓΝΗΤΙΚΕΣ ΚΑΤΑΙΓΙΔΕΣ



Ο δωρητής της ζωής του κόσμου αυτού τα τελευταία χρόνια ήταν σχετικά αδρανές και ο ίδιος είναι διατεθειμένος να μας στείλει μια τεράστια δόση ενέργειας, δημιουργώντας πολλές ανησυχίες σχετικά με τις επιπτώσεις που αυτό θα μπορούσε να έχει τόσο στα έμβια όντα, αλλα και στα δίχτυα μετάδοσης ενέργειας. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, το 2012 και το 2013 ήταν χρονιές οπου το φαινόμενο αυτό εντάθηκε, και αρχικά είχε δοθεί μια ημερομηνία (22/9/12), η οποία θα ήταν η εισβολή DDay οπου ο Ηλιος θα εισέβαλε στη Γη. 
Πρόσφατα είχε εκτιμηθεί  ότι το φαινόμενο θα λάβει χώρα τον Μαιο του 2013. Αυτές οι ηλιακές «επιθέσεις» έχουν συμβεί και στο παρελθόν, αλλά η σχεδόν ολοκληρωτική εξάρτηση από την ηλεκτρική ενέργεια και τα ηλεκτρονικά μέσα κάνει τώρα κάθε κοσμικό βομβαρδισμό εξαιρετικά κρίσιμο.
Η εμπειρία της τελευταίας ηλεκτρομαγνητικής οργισμένης ηλιακής επίθεσης ήταν στο Κεμπέκ, του Καναδά και τις ΗΠΑ στις 13/3/89 οπου προκάλεσε μπλακ άουτ οπου έδειξε ότι τίποτα δεν μπορούσε να μας προστατέψει εγκαίρως από αυτό. Η ίδια δυσκολία θα βρεθεί στους δορυφόρους τηλεπικοινωνιών, πολλοί από τους οποίους θα πεθάνουν. Τα σενάρια ποικίλλουν, πολλά ντοκιμαντέρ έχουν παιχτεί τα τελευταία χρονια στην τηλεόραση και το γεγονός είναι ότι η NASA ενδιαφέρεται να ενημερώνεται όσο το δυνατόν περισσότερο σε σχέση με την ένταση, την πολικότητα και την ακριβή ώρα του φαινομένου.
Οι ηλιακές αναταράξεις γίνονται, σύμφωνα με ένα περιοδικό που ονομάζεται κύκλος των ηλιακών κηλίδων και είναι γνωστες από την αρχαιότητα (τουλάχιστον από το 300 μ.Χ. στην Κίνα και το 1610 μ.Χ. στη Δύση). Θα μπορούσε επίσης να ονομάζεται έξαρση του ηλιακού κύκλου. Παρά τους δύο αιώνες έρευνας, η αιτία του κύκλου των ηλιακών κηλίδων παραμένει ακόμα ένα μυστήριο. Ο κύκλος των κηλίδων δεν είναι εντελώς τακτικός. Έτσι, αν και ο κύριος κύκλος διαρκεί κατά μέσο όρο 11,1 χρόνια το 1527 μ.Χ. άρχισε να συμβαίνει σήμερα, καθώς αν και υπήρξαν και άλλοι κύκλοι που κυμαίνονται μεταξύ 7 και 17 ετών. Επιπλέον, κατά την περίοδο 1645-1715 οι ηλιακές κηλίδες ήταν σχεδόν απών, περίπου όπως αμέσως συνέβη μετά το ξέσπασμα του 2000-01, όπου η ηλιακή δραστηριότητα είχε πιάσει πάτο.
Η περιοδικότητα των ηλιακών κηλίδων φαινόταν να συνδέονται κατά κάποιο τρόπο  με τους πλανήτες. Από το 1850 περίπου, όταν ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά ο κύκλος των ηλιακών κηλίδων εκδόθηκαν περισσότερες από 150 μελέτες σχετικά με τις πιθανές σχέσεις μεταξύ των κηλίδων και των πλανητών. Υπήρξαν αρκετά σημαντικά αποτελέσματα για τους εσωτερικούς πλανήτες, για το εξωτερικούς, για όλους ή και για συγκεκριμένους συνδυασμούς πλανητών. 
Επίσης, μελέτες για αστρικές περιόδους για συνοδικές ή την αντίθετες περιόδους που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της κατ ‘ανώτατο όριο μακριά από το επίπεδο του ηλιακού ισημερινού σε βαρυτικές δυνάμεις, ηλεκτρικά ή μαγνητικά οπου ενεργούν κάθετα ή με εφαπτόμενο τρόπο, ή και τα δυο. Μελέτες πριν το 1923 έγιναν από τον Huntington, ενώ πριν από το 1961 και αργότερα, το 1973, με περισσότερα στοιχεία, από τον Williams. Οι έρευνες για το διάστημα  αλλάξαν δραματικά τις εντυπώσεις μας για τον ήλιο και το ηλιακό μας σύστημα, αλλά η νέα πραγματικότητα που δημιουργείται στις περισσότερες περιπτώσεις είναι πιο μυστηριώδης από το παλιές.
Σε αυτό το τόσο ταραγμένο και άστατο περιβάλλον του Ηλιου υπάρχουν πολλές διαταραχές. Το πιο σημαντικό από αυτά είναι: 
1. ψυχρές περιοχές στην φωτόσφαιρα ονομάζονται Ηλιακές κηλίδες.
2. Οι θερμές περιοχές στην χρωμόσφαιρα και το στέμμα που ονομάζονται plasma.
3. Πυκνές κρύες λωρίδες υλικού που αιωρούνται στο στέμμα ονομάζονται surges (κύματα).
4. Ισχυρές εκρήξεις που ονομάζεται εκλάμψεις στην οποία μια σχετικά μικρή περιοχή του ήλιου εκπέμπει ενέργεια περίπου 10 φορές περισσότερο από το κανονικό για λίγα λεπτά ή ώρες. 
Μια μεγάλη έκλαμψη απελευθερώνει πολλή ενέργεια στο ανθρώπινο είδος που διαρκεί για το υπόλοιπο της επίγειας ζωής του. φωτογραφίες ακτίνων Χ δείχνουν εκατοντάδες μικροσκοπικά καυτά σημεία διάσπαρτα στην επιφάνεια, κάθε μία από αυτές θα εκραγούν πριν σβήσουν.
Κάθε αναδιάταξη παράγει μια έκρηξη ραδιενέργειας και ηλεκτρικά φορτία. Η ραδιενέργεια κινείται ακτινικά από τον Ήλιο και αποτελείται από τα πάντα, από τις ακτίνες Χ σε ισχυρά ηλεκτρομαγνητικά κύματα και φτάνει στη Γη μέσα σε 8 λεπτά προκαλώντας διαταραχές στην ιονόσφαιρα και ραδιενεργές παρεμβολές. Τα ηλεκτρικά φορτία ακολουθούν μια ελικοειδή διαδρομή, επειδή η διαδρομή του Ήλιου και να φτάνουν στη Γη σε περίπου σε μια ή δύο ημέρες και προκαλούν τις λεγόμενες ηλεκτρομαγνητικές καταιγίδες.
Οι άνθρωποι που γεννιούνται κατά τη διάρκεια του εν λόγω φαινόμενου πιθανώς έχουν κάποια ειδικά χαρακτηριστικά και ευαισθησίες είτε θετικά είτε αρνητικά.
Το γεγονός ότι οι ηλιακές εκλάμψεις επηρεάζουν τη δυναμική ανάπτυξη των χερσαίων φαινόμενων είναι πλέον ευρέως αποδεκτό και (σε ​​αντίθεση με την αστρολογική όψη της ηλιακής επιρροής) δεν αφήνει κανένα επιστήμονα ασυγκίνητο. Πολλοί άνθρωποι έχουν διαπιστώσει ορισμένες συσχετίσεις μεταξύ του ηλιακού κύκλου και τη συμπεριφορά των ζώων, των φυτών, των ανθρώπων αλλα και την ατμόσφαιρα. 
Κάθε ηλιακή κηλίδα που εκτινάσσετε εγκαινιάζει τη διάρκεια πορείας διέγερσης των φορτισμένων σωματιδίων που εισβάλλουν από τη γήινη ατμόσφαιρα, προκαλώντας ξαφνική και μικρές μεταβολές του γεωμαγνητικού πεδίου. Αυτά ονομάζονται μαγνητικές καταιγίδες.
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι διαταραχές αυτές δεν κατανέμονται ομοιόμορφα. Ο χρόνος και ο τόπος της μέγιστης επίθεσης ποικίλουν ανάλογα με το γεωγραφικό πλάτος και το σχήμα της μαγνητικής καταιγίδας η οποία μπορεί να είναι ευθεία ή σπειροειδής. Ακόμα, και αν, κατά τη διάρκεια της επίθεσης, ενώ η ποσότητα των φορτισμένων σωματιδίων στην ατμόσφαιρα της Γης έχει αυξηθεί γενικά, κοσμικά σωματίδια που δεν προέρχονται από τον ήλιο αλλά από άλλες πηγές, ουσιαστικά μειώνονται.
Αστρολογικά, αυτό μπορεί να σημαίνει μια αύξηση της ηλιακής επιρροής σε βάρος των αλλων.
Ας δούμε τι έχει καταγραφεί μέχρι στιγμής για τις οξείες επιδράσεις των ηλεκτρομαγνητικών παρεμβολών.
Σε περιόδους μέγιστης ηλιακής δραστηριότητας αποδεικνύεται ότι οι ετήσιοι δακτύλιοι των κορμών των δέντρων είναι ευρύτερες-Το ποσό των λεμφοκυττάρων στο αίμα μειώνεται. Σε γενικές γραμμές, τα συστατικά του αίματος φαίνεται να έχουν μια σημαντική εξάρτηση από την ηλιακή δραστηριότητα, αυξάνοντας την πιθανότητα εμφραγμάτων η θρόμβων-και επίσης διαταράσσετε η  ισορροπία του νευρικού συστήματος. Όπως και με την πανσέληνο, εχουμε ψυχοπαθητικά περιστατικά ,είναι η υψηλή παρεμβολή τηλεπικοινωνιών λόγω παρατυπιών στην ιονόσφαιρα και επίσης παρουσιάζετε υψηλή επίδοση στους αθλητές.

Ακόμη υπάρχουν  ισχυρές ενδείξεις για την παράλληλη σύνδεση του ηλιακού κύκλου με την κοινωνική και οικονομική ισορροπία (ταραχές, πανικός, κλπ.), μετεωρολογικά φαινόμενα, τις καλες χρονιές κρασιού, με τον ρυθμό γεννήσεων των κουνελιών κ.λπ.
Είναι τότε σαφές ότι η παρέμβαση του Ήλιου στα γήινα γεγονότα μπορεί να είναι πολύ αποφασιστική. Αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις, οπου η σχέση δεν φαίνεται να είναι μεταξύ αιτίας και αποτελέσματος. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου ένα φαινόμενο που υποτίθεται ότι είναι το αποτέλεσμα ηλιακών διαταραχών που προηγήθηκαν, παραπέμποντας έτσι σε ενα τρίτο παράγοντα αναζήτησης που διεγείρει τόσο από τον Ήλιο και τη Γη. 
Αυτός ο παράγοντας είναι παρών και αυτο είναι οι πλανήτες. Πρώτος, ο John Nelson, επικεφαλής της RCA Communications βρήκε έναν τρόπο πρόβλεψης των παρεμβολών στις επικοινωνίες, ανακαλύπτοντας τη «συμβολή» των πλανητών και ακόμη και τον προσδιορισμό ορισμένων ειδικών γωνιακών αποστάσεων, όπου η επιρροή τους κορυφώθηκε. Συσχέτισε τις ηλιακές διαταραχές (ηλιοκεντρικές) με τις συντεταγμένες των πλανητών. Στη συνέχεια, παρατήρησε ότι, εκτός από τους πλανήτες «γωνίες» που διακρίνονται σε «αρμονικούς» και «δυσαρμονικούς» θα έπρεπε να ληφθούν υπόψη και άλλοι παράγοντες, όπως το περιήλιο και οι πόλοι των πλανητών . Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι μαγνητικές καταιγίδες είναι το αποτέλεσμα της συνδυασμένης επίδρασης όλων αυτών των στοιχείων.
Ο Nelson σίγουρα δεν ήταν αστρολόγος, αλλά έφτασε στο σημείο που αποδεικνύει τη σημασία των όψεων, ειδικά εκείνες που στην αστρολογία έχουν παραδοσιακά ισχυρή επίδραση ( όπως η οψη τρίγωνου, τετράγωνου, αντίθεσης και συνόδου). Έτσι, επιβεβαίωσε την ορθότητα της αστρολογικής κεντρικής ιδέας ότι ο Ήλιος και οι πλανήτες είναι σε θέση να σχηματίσουν, ανάλογα με τις σχέσεις τους, διαφορετικές τάσεις και πιθανότητες. Παρά το γεγονός ότι οι αρχικές μελέτες δεν περιλάμβαναν τους πιο μακρινούς πλανήτες από τον Ήλιο, οι έρευνες που ακολούθησαν από τον ιδιο και από άλλους επιστήμονες έχουν εντοπίσει την συμμετοχή στο «παιχνίδι της πρόβλεψης.»
Ο Jeffrey Dean έφτασε να προσδιορίσει το χρόνο της μέγιστης και της ελάχιστης ηλιακής δραστηριότητας με κριτήρια την κίνηση του Δία, του Κρόνου και του Ποσειδώνα. Οι λεπτομέρειες αυτής της σύνδεσης είναι πολύπλοκες και δεν μπορούν να παρατεθούν λεπτομερώς εδώ. Αλλά πιστεύουμε ότι τα αποδεικτικά στοιχεία που παρατίθενται είναι ήδη αρκετά ώστε να υποπτευθεί ακόμα και ο πιο δύσπιστος (με την καλή έννοια) ότι η αστρολογική θεωρία και η πρακτική δεν είναι μια καθαρή δεισιδαιμονία αλλά ένας αρχαίος τρόπος ερμηνείας των φαινομένων με βοηθό την επιστήμη που σταδιακά σήμερα ανακαλύπτετε. 
Όσον αφορά τα αστρολογικά δεδομένα μιας ηλιακής καταιγίδας, φαίνεται να διαφέρουν από εκείνα που συνήθως ένα ωροσκόπιο γης αναφέρονται σε ηλεκτρομαγνητικές διαταραχές, όπως οι όψεις του Ουρανού-ειδικά με τον Ερμή. Η Κοσμική επίθεση στο 13 Μαρτίου του 1989 στο ηλιοκεντρικό διάγραμμα των πλανητών η πιο χαρακτηριστική όψη ήταν η ακριβής αντίθεση μεταξύ του Άρη- Κρόνου, ενώ εξίσου «ύποπτες» μπορεί να θεωρηθεί και το τετράγωνο Αφροδίτης- Δία.
Τον Μάιο του 2013, συμβαίνει να εχουμε παρόμοιες ενδείξεις αντίθεσης μεταξύ Άρη-Κρόνου. Αντίστοιχα στις 16/5 θα υπάρξει μια σύνοδος της Αφροδίτης με τον Δία-πάντα σύμφωνα με τον ηλιοκεντρικό χάρτη. Φυσικά, το αποκορύφωμα αυτής της περιόδου είναι το τετράγωνο του Ουρανού- Πλούτωνα, αλλά δεν ξέρουμε ποιο είναι το φαινόμενο θα δώσει. Οι δύο αργοί πλανήτες σχημάτισαν ένα τετράγωνο και πάλι το 1933. Αν η τάση τους είναι να «τραβήξει» όλη την ηλιακή δραστηριότητα, τότε κατά πάσα πιθανότητα κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου θα δούμε τον κόσμο να αναποδογυρίζει κυριολεκτικά!

Όπως αποκάλυψε ο υπουργός Άμυνας Liam Fox, η Βρετανία, επικαλούμενη τα στοιχεία της NASA, το 2013 είναι ότι μια ηλιακή καταιγίδα ισχυρή μπορεί να «παραλύσει» του πλανήτη Γη. Τα τελευταία χρόνια η ηλιακή δραστηριότητα βρίσκεται σε ύφεση, αλλά η νέα χρονιά θα ξεκινήσει μια νέο κύκλο δραστηριότητας που θα περιλαμβάνει έντονες ηλιακές εκλάμψεις, εκτοξεύοντας στο διάστημα γιγαντιαία ποσά φορτισμένων σωματιδίων και ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας. Αυτές οι λεγόμενες «ηλιακές καταιγίδες» θα χτυπήσουν με πρωτοφανή αγριότητα την Γη σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι οποίοι σημειώνουν τις πιο έντονες ηλιακές καταιγίδες που έχει δει ο πλανήτης μας τα τελευταία 145 χρόνια. Το αποτέλεσμα θα ήταν να αναβληθούν όλες οι δορυφορικές επικοινωνίες σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη και να «πέσουν» τα παγκόσμια δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας.
Με απλά λόγια, ο πλανήτης, οι τηλεπικοινωνίες και η ενέργεια θα υποστούν ένα μπλακάουτ για αρκετές ώρες, ενώ οι συνέπειες θα είναι ορατή για πολλές ημέρες ή ακόμη και μήνες μετά το συμβάν. Σοβαρά προβλήματα θα υπάρχουν και στον αέρα, στα νοσοκομεία και στα τραπεζικά συστήματα. Οπως εξήγησε η NASA, μια ισχυρή ηλιακή καταιγίδα έχει ισχύ ανάλογη με 100 βόμβες υδρογόνου και απελευθερώνει ενέργεια 1 εκατομμύριο φορές μεγαλύτερη από ό, τι ένας σεισμός 9-10 τις κλίμακας Ρίχτερ.
Λίγα λογια για την ηλιακή καταιγίδα στο Κεμπέκ του Καναδά. Μια σοβαρή γεωμαγνητική καταιγίδα έπληξε τη Γη στις 13 Μαρτίου, 1989. Αυτό συνέβη κατά τη διάρκεια του ηλιακού κύκλου 22 και προκάλεσε εννέα ωρες διακοπής του συστήματος μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας του Κεμπέκ. Η γεωμαγνητική καταιγίδα που προκάλεσε αυτό το γεγονός ήταν το αποτέλεσμα μιας στεφανιαίας μαζικής εκτίναξης στις 9 Μαρτίου, 1989. Λίγες μέρες πριν, στις 6 Μαρτίου, μια πολύ μεγάλη ηλιακή έκλαμψη  X15-class συνέβη επίσης. Τρεισήμισι ημέρες αργότερα, στις 2.44 π.μ. EST στις 13 Μαρτίου, μια σοβαρή γεωμαγνητική καταιγίδα έπληξε τη Γη. 

Η καταιγίδα που ξεκίνησε στη Γη με ένα εξαιρετικά έντονη θέαση του σέλας στους πόλους. Το σέλας θα μπορούσε να θεαθεί από τα νότια του Τέξας και τη Φλόριντα. Δεδομένου ότι αυτό συνέβη κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, ένας ανεξακρίβωτος αριθμός ανθρώπων ανησυχούσε ότι ένα πυρηνικό χτύπημα θα μπορούσε να είναι σε εξέλιξη. 
Άλλοι λανθασμένα είπαν ότι τα έντονα σέλας συνδέονται με το διαστημικό λεωφορείο της αποστολής STS-29, η οποία είχε ξεκινήσει στις 13 Μαρτίου στις 9:57:00 π.μ. Η έκρηξη προκάλεσε ραδιοφωνικές παρεμβολές, συμπεριλαμβανομένης της διακοπής των ραδιοσημάτων και στη Ρωσία. Αρχικά πίστευαν ότι τα σήματα αυτά συνδεόταν με τη σοβιετική κυβέρνηση.
Κατα τα μεσάνυχτα ένας ποταμός των φορτισμένων σωματιδίων και των ηλεκτρονίων στην ιονόσφαιρα έρεε από τα δυτικά προς τα ανατολικά, προκαλώντας ισχυρά ηλεκτρικά ρεύματα στο έδαφος που αναρριχήθηκαν σε πολλές φυσικές γωνίες και σχισμές. Μερικοί δορυφόροι σε πολικές τροχιές είχαν χάσει τον έλεγχο για αρκετές ώρες. 
Οι καιρικές δορυφορικές επικοινωνίες διακόπηκαν, προκαλώντας την απώλεια εικόνων . Ο δορυφόρος TDRS-1 κατέγραψε πάνω από 250 ανωμαλίες που προκλήθηκαν από τα αυξημένα σωματίδια που εκβάλλουν ευαίσθητα στα ηλεκτρονικά της .Το διαστημικό λεωφορείο Discovery είχε τα δικα του προβλήματα. Ενας αισθητήρας σε μία από τις δεξαμενές που προμηθεύουν το υδρογόνο σε μια κυψέλη καυσίμου έδειχνε ασυνήθιστα υψηλές μετρήσεις πίεσης στις 13 Μαρτίου. Το πρόβλημα συνέχισε να υπάρχει και μετά την υποχώρηση της ηλιακής καταιγίδας.
Το δίκτυο James Bay πήγε έσβησε σε λιγότερο από 90 δευτερόλεπτα, δίνοντας στο Κεμπέκ μια δεύτερη μαζική συσκότιση του μέσα σε 11 μήνες. Η διακοπή ρεύματος διήρκεσε εννέα ώρες και ανάγκασαν την εταιρεία να εφαρμόσει διάφορες στρατηγικές μετριασμού.
Τον Αύγουστο του 1989, μια άλλη καταιγίδα προκάλεσε διακοπή όλων των συναλλαγών στο χρηματιστήριο του Τορόντο. Από το 1995, γεωμαγνητικές καταιγίδες και ηλιακές εκλάμψεις έχουν ελεγχθεί από το δορυφόρο Solar και Heliospheric Παρατηρητήριο (SOHO), ένα κοινό πρόγραμμα της NASA και της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος.
Λόγω των σοβαρών ανησυχιών που οι επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας έχουν αποτύχει να θέσουν τα σωστά πρότυπα προστασίας και είναι απροετοίμαστοι για μια σοβαρή ηλιακή καταιγίδα, όπως το Carrington Event, η Ομοσπονδιακή Ρυθμιστική Επιτροπή Ενέργειας (FERC) είναι τώρα (από το 2013) στο πλαίσιο της διαδικασίας της προτεινόμενης απόφασης που υποχρεώνουν τις εταιρείες να δημιουργήσουν ένα πρότυπο που θα απαιτούσε δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας ώστε να προστατεύονται από σοβαρές ηλιακές καταιγίδες. 
Ομοίως, η Πυρηνική Ρυθμιστική Επιτροπή έχει ξεκινήσει μια σταδιακά να παίρνει αποφάσεις –κανόνες , να εξετάσει την αποτελεσματικότητα των συστημάτων ψύξης των αποθηκευμένων χρησιμοποιημένων ράβδων καυσίμου των πυρηνικών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής που σήμερα θεωρούνται ευάλωτα σε μακροχρόνιες διακοπές ρεύματος από γεγονότα όπως οι καιρικές συνθήκες στο διάστημα, πυρηνικές έκρηξεις ηλεκτρομαγνητικών παλμών μεγάλου βαθμού ή επιθέσεις στον κυβερνοχώρο.

Η ηλιακή ροή επηρεάζει την εσωτερική και ψυχολογική ζωή μας, το μυαλό μας – πώς ζούμε και αισθάνομαστε κάτω από την επιρροή τους.Οι πληροφορίες και η ενέργεια από τον ήλιο που είναι στον πυρήνα μας δινουν να καταλαβουμε ποιοι και τι είμαστε, και ότι οποιεσδήποτε άμεσες ξαφνικες ηλιακες έκρηξεις μας ενημερωνουν για την οποια εσωτερική αλλαγή συμβαινει σε «εμάς», όχι απλώς αλλζει στο εσωτερικό τοπίο μας και το ψυχικο μας περιβάλλον. Το αξιοσημείωτο γεγονός είναι ότι ο Ήλιος αλλάζει πολύ τον εαυτό μας, ο οποίος είναι οτι είμαστε ή νομίζουμε ότι είμαστε. Με άλλα λόγια,ο πλανητης αλλαζει και μαζι με αυτον και εμεις.
                                       

 Πηγη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.